Guinea Bissau

Alleen al vanwege de taal zagen wij uit naar dit land. In Guinea Bissau spreken ze Portugees; een taal die wij beide beter beheersen dan het Frans. Maar een andere belangrijke reden voor mij om uit te zien naar Guinea Bissau was het feit dat een goede vriendin, Magda, daar woont en werkt. Zij woont in de hoofdstad Bissau en heeft ons uitgenodigd om bij haar te verblijven. Een vast adres kwam ons goed uit, want Yael had haar moeder gevraagd om een laptop op te sturen.

We hadden besloten om geen laptop mee te nemen; hoofdzakelijk vanuit veiligheidsoverwegingen (zo min mogelijk zaken meenemen die iets van waarde hebben), maar ook om ons volledig vrij te voelen! Een laptop doet mij te veel aan werk denken (weet natuurlijk niet of iedereen dat idee deelt). Maar tijdens de reis kwamen we verschillende mensen tegen die met laptop reisden en de laptop gebruikte voor het kijken van films, luisteren van muziek en ook om foto’s op te bewaren. Redenen die ons deden besluiten om van onze oude standpunt af te stappen en ik moet eerlijk toegeven dat ik erg blij ben met de laptop. In Afrika kan je overal goedkoop films kopen; een leuk vermaak voor de avonduren. We kunnen alle gemaakte foto’s goed bekijken, waar ik persoonlijk erg blij mee ben en heerlijk muziek luisteren. Dank je wel Mirjam!

Net voor de verkiezing van een nieuwe president kwamen wij aan in Bissau. Hetgeen ons afgeraden was door een medewerker van de ambassade, maar naast ons hebben neergelegd, want zo vaak maak je niet een Afrikaanse verkiezing mee. De reden voor deze verkiezing was de moord op de vorige president; door het leger van Guinea Bissau. Aan de buitenkant van het huis waar de president gedood is, waren de kogelgaten nog goed zichtbaar. Het verhaal ging dat de inmiddels overleden president zich bezighield met drugshandel en dat de moord een afrekening was.

Bissau is een stad waar weinig te beleven valt en hebben daarom de meeste tijd in het huis van Magda doorgebracht. Ook het begin van de regenperiode zorgde ervoor dat we veel binnenshuis verbleven. Op de dag van de verkiezing zijn we samen met Magda naar een verkiezingsloket gegaan, waar zij een blanco stem heeft uitgebracht. Reden hiervoor was het gebrek aan een goed alternatief. De ene kandidaat was (is) corrupt en de andere kandidaat had het idee om iedereen die niet zwart genoeg is (van origine niet uit Guinea komt) het land uit te jagen.

Deze laatste kandidaat was een gevaarlijke clown: de dag voor het stemmen is hij op een auto geklommen om ter overstaan van zijn aanhangers zijn spieren te laten zien. En zijn belangrijkste argumentatie om niet te kiezen voor de andere kandidaat was dat de persoon er niet zo goed uit zag als hij. De mensen vonden dit allemaal erg grappig. Maar ons gaf het een naar gevoel en daarbij heeft hij ook gedreigd als hij de verkiezing niet zou winnen een burgeroorlog te beginnen. Gelukkig is het zover niet gekomen en heeft zich berust in zijn verlies, des te meer hij een huis, auto en maandsalaris toegewezen kreeg. Hoewel je niet echt van geluk kan spreken want nu wordt het land geleid door een corrupte president. De dag voor de verkiezing was wel één groot feest. Overal reden muziekwagens rond, waar grote groepen feestvierende mensen achteraan liepen. Niet dat de mensen echt geïnteresseerd waren in de verkiezing, maar ze houden wel van een feestje!

Ons plan was om de maandag na de verkiezing met de ferry naar een van de eilanden te gaan die Guinea rijk is. Wij hadden uitgezocht vanwaar de ferry zou vertrekken en hoe laat. Maar bij aankomst bleek de eerst mogelijke datum van vertrek pas vrijdag te zijn. We konden natuurlijk wel $ 180 te betalen om met een privéboot te gaan, maar daar hadden wij geen zin in. We wilden ook niet langer in Bissau blijven en zijn daarom voor een paar dagen naar Saltinho gegaan. Saltinho is een prachtig klein plaatsje ten oosten van Bissau, wat aan een rivier ligt. We hebben hier heerlijk gewandeld, een dorpje bezocht waar men nog precies zo leeft als honderd jaar geleden en gezwommen in de rivier. Het zwemmen in de rivier werd een spannend avontuur. We wilde naar de overkant van de rivier zwemmen, maar halverwege had Yael weinig energie over en raakte lichtelijk in paniek. Maar met wat ondersteuning (met één hand zwemmen en de andere gebruiken om Yael vooruit te duwen) hebben we toch de overkant weten te bereiken. Deze kant van de rivier werd door de dorpelingen gebruikt als badplaats, waardoor we naast het op adem komen, konden genieten van het Afrikaans vrouwelijk schoon. ;-).

Vrijdag 31 juli hebben we de ferry genomen naar het eiland Bubaque, in het bezit van een laptop en de serie lost die Mirjam, de moeder van Yael, had meegestuurd. Het pakketje was zonder problemen aangekomen, wat een pak van ons hart was. We hadden verschillende zwarte scenario’s bedacht maar Afrika kan je soms ten positieve verbazen! De week in Bubaque hebben we met heeel veeel regen doorgebracht, maar gelukkig hadden we de serie lost. Wederom: Mirjam bedankt. En we hebben ook een aantal leuke mensen ontmoet, wat het verblijf op het eiland toch aangenaam heeft gemaakt. Vanwege het laagseizoen (regenperiode) hadden we helaas geen mogelijkheid de andere eilanden te bezoeken. Zeker het eiland Orange was de moeite waard geweest. Hier schijnen nijlpaarden in het zoute water te leven; wat erg uitzonderlijk is. Na de week op Bubaque hebben we nog een aantal dagen in Bissau doorgebracht alvorens we naar Guinea vertrokken.